به حاكم قم نوشته شده بود ، استفاده كرده ، و تنها دو سطر كه همان سال تحرير دوم آن مىباشد را بدان افزوده ، و شايد دور نباشد كه مراد او از كلمهء ( تحرير ) معناى حقيقى آن باشد ، يعنى پدر براى فراهم‌آوردن نسخه‌اى از ترجمه ، از فرزندش يارى گرفته ، و با املاى پدر از روى سياهه سالهاى 805 و 806 قمرى ، و تحرير فرزند ، در سال 837 قمرى نسخهء اصل ترجمه فراهم آمده ظاهرا اين نسخهء نزديك به سه قرن بعد تنها نسخه شناخته‌شده اين كتاب در شهر قم بود ، و نسخه‌اى جز آن وجود نداشت ، يا ما از آن بىاطلاعيم ، و احتمالا نقل قولهايى كه در منابع اين دوره آمده ، از اين نسخه بايد باشد . بعدها در آغاز قرن سيزدهم - يا در نيمه آن - و پس از آن نسخه‌هاى ديگرى از اين كتاب فراهم آمد ، كه اين نسخه‌ها تا آنجايى كه نگارنده فحص و جستجو نموده است ، و در دسترس مىباشد ، عبارتند از : 1 - نسخهء كتابخانه ملى ايران ، به شماره 2472 ، به خط نستعليق ، در 218 برگ ، مؤرخ به سال 837 ه ق « 1 » از اين نسخهء از اين پس با نام ( اصل ) ياد مىشود . 2 - نسخهء كتابخانه آية الله مرعشى رحمه اللّه به شماره 12404 ، به خط نسخ و نستعليق شكسته ، در 143 برگ ، كاتب محمد كاظم خان فرزند محمد حسين خان كاشانى ، تاريخ كتابت 1281 ه ق . « 2 » از اين نسخهء از اين پس با نام نسخهء « 2 » ياد مىشود . 3 - نسخهء كتابخانه آية الله مرعشى نجفى رحمه اللّه ، به شماره 7216 ، به خط نسخ ، در 170 برگ ، كاتب عباسقلى مشير أفخم كاشانى ، بتاريخ 22 جمادى الاول 1326 قمرى . « 3 » از اين نسخهء از اين پس با نام نسخهء ( 3 ) ياد مىشود . 4 - نسخهء كتابخانه مركزى دانشگاه تهران ، به شماره 2 / 142 ب ، به خط نستعليق ، مورخ

--> ( 1 ) . فهرست نسخه‌هاى خطى كتابخانه ملى ايران : ج 5 / 647 . ( 2 ) . فهرست نسخه‌هاى خطى كتابخانه بزرگ آية الله العظمى مرعشى نجفى رحمه اللّه : ج 31 / 360 . ( 3 ) . فهرست نسخه‌هاى خطى كتابخانه بزرگ آية الله العظمى مرعشى نجفى رحمه اللّه : ج 19 / 27 .